Een persoonlijk bericht van de familie Verduijn

IMG_8929Nog maar een goede maand en dan verhuizen Mariëtte, Toon en ik naar de pastorie in Sellingen. De voorbereidingen voor de bevestiging, voor het werk in de kerk, zijn in volle gang als ook de perikelen die horen bij het verhuizen. In de afgelopen periode hebben we ons door alle hulp vanuit uw gemeenschap bevestigd gevoeld in de keuze om naar hervormde gemeente van Sellingen te komen. We worden hartelijk geholpen. In de pastorie hebben vrijwilligers de handen uit de mouwen gestoken, levert de schilder prachtig werk en achter de schermen wordt er nog veel meer geregeld. Dat is mooi om te zien en het  stemt ons dankbaar.

Al die eerste indrukken onderstrepen bij ons maar één ding: en dat is dat het goed voelt. De contacten voelen goed, en het voelt goed om straks te verhuizen naar Sellingen en ook daadwerkelijk predikant te mogen worden in uw gemeente. We hebben er zin in!

Natuurlijk is zo’n aangelegenheid ook spannend! Ik ben een jonge predikant en dat brengt ook een eigen dynamiek mee. Niet zozeer omdat ik de behoefte voel om allerlei zaken anders te gaan doen, helemaal niet, maar omdat ik mijn eigen persoonlijkheid meebreng. In eerste instantie wil ik rustig ingroeien in het werk als predikant: hoe lopen de lijnen en wat is men gewend. Maar ingroeien betekent eigenlijk op de eerste plaats een band opbouwen met de gemeente, met u. Ik zie er dan ook naar uit uw gemeenschap (als ook die van het dorp Sellingen) te leren kennen!

Omdat mijn vader predikant was, is het leven in de pastorie mij niet geheel vreemd. In zekere zin treed ik ook in zijn voetsporen. Hij is met vervroegd emeritaat door een herseninfarct. Tijdens de bevestigingsdienst zal hij zijn toga aan mij overdragen. Dat maakt zijn zegening en het doorgeven van zijn toga symbolisch én ook emotioneel beladen. Het werk voor de kerk gaat door! Deze toga verschilt met één punt van de toga’s die u wellicht bij predikanten gewend bent. Deze toga wordt gedragen met een stola en dus geen witte bef.

Stola’s geven middels de kleuren uiting aan de tijd waarin de kerk zich bevindt. Met advent en in de veertigdagentijd is de kleur paars als teken van inkeer. Kerst en Pasen worden gekenmerkt door het wit, als teken van de opstanding. Met Pinksteren is de kleur rood als teken van de heilige Geest. Op alle andere dagen is de kleur groen, als teken van hoop en groei. Omdat ik de toga van mijn vader overneem zal ik ook stola’s dragen. Deze stola’s zijn geen bonte verzameling van allerlei motieven en / of kleuren met al dan niet een of meerdere regenbogen erop, maar gewoon eenvoudige stola’s met een enkele kleur. Daarmee verandert er niets aan de orde van dienst van de gemeente. Die blijft verder zoals ze nu is.

We zien er naar uit naar Sellingen te komen, nog even en dan is het zover!
Voor nu nog een hartelijke groet vanuit Gasselte,

In Christus verbonden,

fam. Verduijn