Overdenking juli / augustus 2018

‘Hij trok rond langs de dorpen in de omtrek en onderwees de mensen. Hij riep de twaalf bij zich en zond hen twee aan twee uit, en gaf hun macht over de onreine geesten. Hij droeg hun op niets mee te nemen voor onderweg, geen brood, geen reistas en geen geld, alleen een stok.’ 

‘De apostelen kwamen weer terug bij Jezus en vertelden Hem over alles wat ze gedaan hadden en wat ze de mensen onderwezen hadden. Hij zei tegen hen: ‘Ga nu mee naar een eenzame plaats om alleen te zijn en een tijd uit te rusten.’ Want het was een voortdurend komen en gaan van mensen, zodat ze zelfs niet de kans kregen om te eten.’

Marcus 6: 6-8 en 30-31

De leerlingen hebben het druk gehad. Ze zijn op weg gestuurd, op weg gezonden (apostel betekent gezondene) om het evangelie te verkondigen. Dorp na dorp, stad na stad. En nu komen ze vermoeid terug. Logisch natuurlijk. Zeker als je bedenkt dat alles in die tijd te voet ging. Mét wandelstok, dat dan weer wel. En wat heeft een mens nodig na gedane arbeid? Tijd om uit te rusten.

Alleen is dat allesbehalve wat de leerlingen vinden als ze terugkomen. Want waar Jezus is, daar drommen de mensen samen. Waar de Heer is, daar wil iedereen zijn. Jezus ontvangt hen onvermoeibaar lijkt het wel. Maar mensen kunnen niet zonder rust. Rust is nodig. En dat is wat Jezus weet. En nu, als zijn leerlingen terug komen, ziet hij hen. Ze zijn moe. Ze kunnen het wellicht niet meer opbrengen om Hem te volgen, om er te zijn voor anderen. Zijzelf hebben rust nodig. “Ga mee.” zegt Jezus dan. “Rust uit.” Die rust krijgen de leerlingen dus. Het wordt hen gegeven door Jezus.

Die rust hebben mensen en ook de apostelen, broodnodig. Jezus waakt daarvoor. De leerlingen doen hard hun best, maar ze moeten niet over hun toeren draaien. Ze moeten uitrusten en kracht opdoen om weer verder te gaan. En dat geldt net zo goed ook voor ons. Ook tegen ons wordt gezegd: rust uit! Want ook wij moeten uitrusten, krachten opdoen om weer verder te gaan. Die rust en kracht mogen we iedere zondag krijgen. Want werk en rust komen niet los van elkaar. Wie werkt moet ook rusten. Zonder rust draaien we maar door. Nog even dit afmaken. Toch nog even dat laatste mailtje. Ik heb het toch beloofd. Het klinkt mijzelf net zo goed bekend in de oren. Maar of het altijd ook goed is . . . Mensen hebben de neiging om steeds maar door te gaan. Harder dan we soms kunnen: de grens opzoeken en erover. Totdat het niet meer gaat.

Voor rust is sinds de schepping al tijd. Na Zijn Schepping neemt God de tijd om uit te rusten. De rust hoort bij Zijn schepping. De dag om uit te rusten van al het werk is voor God een heilige dag. In het Engels wordt de term heilige dag ook letterlijk gebruikt voor vakantiedagen. Holiday komt van holy day: heilige dag. En eigenlijk is daar wel wat voor te zeggen. Omdat de dagen dat we vrij zijn, dat we rust nemen, ook letterlijk heilige dagen mogen zijn. “Rust uit,” zegt Jezus. Hij zegt ook: “Ga naar een eenzame plaats om alleen te zijn”. Neem afzondering van de dingen die je dagelijks bezig houden. Neem afzondering ook van de agenda in je hoofd, van alles wat moet. Neem even de tijd om afstand te nemen van alles en je te richten op het meest basale. Laat dan alle ballast van je rug af glijden en richt je op datgene wat er toe doet: Richt je op God. Richt je op je gezin, je familie, je vrienden en je naasten. Want onze vrede, ons geluk zit hem namelijk niet in alles wat er nog moet gebeuren, maar in alles dat ons wordt gegeven. Onze rust vinden we in Hem. En dat te weten mag elke dag tot ons komen. Ik hoop dat dat besef in ons mag groeien in de komende vakantieperiode. Of we nu thuis blijven of ver weg reizen. God gaat met ons mee. “Waar ik ben, bent U: wat een kostbaar geheim.”

Ds. Bram Verduijn

Hoe wonderlijk mooi is Uw eeuwige Naam.
Verborgen aanwezig deelt U mijn bestaan.
Waar ik ben, bent U: wat een kostbaar geheim.
Uw naam is ‘Ik ben’ en ‘Ik zal er zijn’.

Een boog in de wolken als teken van trouw,
staat boven mijn leven, zegt: Ik ben bij jou!
In tijden van vreugde, maar ook van verdriet,
ben ik bij U veilig, U die mij ziet.

(Ik zal er zijn: nieuwe liedbundel)