Overdenking juni / juli 2017

MEDITATIE

“Op de avond van die eerste dag van de week waren de leerlingen bij elkaar; ze hadden de deuren afgesloten, omdat ze bang waren voor de Joden. Jezus kwam in hun midden staan en zei: ‘Ik wens jullie vrede!’ Na deze woorden toonde Hij hun Zijn handen en Zijn zijde. De leerlingen waren blij omdat ze de Heer zagen. Nog eens zei Jezus: ‘Ik wens jullie vrede! Zoals de Vader Mij heeft uitgezonden, zo zend Ik jullie uit.’ Na deze woorden blies Hij over hen heen en zei: ‘Ontvang de Heilige Geest.”

Johannes 20: 19-23

Soms hoor je dat wel eens. Of eigenlijk hoor ik het best vaak.  Dan zijn mensen al een tijdje – of een behoorlijke tijd – niet meer in de kerk geweest, willen wel weer komen maar durven de drempel niet meer over. En vaak is dat niet onbegrijpelijk. Het kan er ingeslopen zijn; het was een periode vreselijk druk met werk en / of gezin, of in de rust viel de directe binding weg. Of soms is er iets vervelends gebeurd; in de kerk zijn mensen niet heiliger dan daarbuiten. Toch kan de wens ontstaan om weer eens naar een kerkdienst te komen. En niet zelden is daar ook de spreekwoordelijke drempel. Durf het maar aan, iedereen ziet je zo naar binnen komen. Wat zullen de mensen wel niet denken…Vooral dat laatste is vaak een belangrijke drempel…

Met Pinksteren vieren we dat wij mensen de Heilige Geest krijgen om  te getuigen van hèt grote wonder: Gods liefde en vergeving van zonden, zichtbaar in het verlossingswerk en de opstanding van onze Heer Jezus Christus. Maar wat doet Jezus ná Zijn opstanding: Hij zendt mensen uit. Hij zendt ons uit: ‘Zoals de Vader Mij heeft uitgezonden, zo zend Ik jullie uit.’ Tot die zending geeft Christus ons de Heilige Geest. Waarom zending? Opdat ook anderen weet hebben van Gods liefde en lankmoedigheid!

De kerkelijke gemeenschap is om Christus wille altijd bij uitstek een gemeenschap van gezondenen. Allemaal zijn we in ons geloof met grote vreugde vervuld, want we mogen Gods genade en liefde ervaren. Allemaal mogen we door de Heilige Geest ook de (draag)kracht ervaren van ons geloof. En allemaal zijn we geroepen om die boodschap van Gods nabijheid uit te dragen, uit te zenden. Idealiter bestaat er daarom niet zoiets als een drempel. Want iedereen is welkom. Vruchtbaar geloof is gedeeld geloof.

In onze gemeenschap vieren we dat de kerk een plek is van God. Alles is natuurlijk van God, maar de kerk is een plek waar Zijn gemeenschap bij elkaar komt. Een gemeenschap met mooie kanten en ook een gemeenschap met gebreken die soms ook met moeite en pijn voortgaat door de tijd. Maar het is en blijft wel Zijn gemeenschap en in al die eeuwen dat hier het christelijk geloof geleefd en gevierd wordt is er Een dezelfde gebleven, en dat is God onze Vader. Die heeft Zijn Zoon gezonden, die heeft door Christus ons Zijn Heilige Geest gegeven en die Heilige Geest brengt ons samen en zendt ons uit. De kerk is dus in de eerste plaats Gods kerk, de christelijke gemeenschap is in de eerste plaats Gods gemeenschap die uitgezonden wordt de wereld in.

Mocht je twijfelen, of mocht je het niet aandurven. Weet dat er in de kerk altijd plek is. Want de kerk is de gemeenschap van God. En tot die gemeenschap wordt ieder mens geroepen, ook u, ook jij. Weet u dus van harte welkom in Zijn kerk.

Ds. Bram Verduijn

Komt laat ons deze dag
met heilig vuur bezingen
en met vernieuwde vreugd,  
w
ant God deed grote dingen.
E
ens gaf de Heil’ge Geest  
aan velen heldenmoed. 
Bidt dat Hij ons vandaag
verlicht met Pinkstergoed
.

O Geest der eeuwigheid,
gij Trooster aller tijden,
deel thans uw zegen uit
aan wie uw komst verbeiden.
O heldere fontein,
die uit Gods tempel welt,
gij wordt een brede stroom
die met de eeuwen zwelt.

            (NLB 672: 1 en 2)