Overdenking mei 2020

“En dat niet alleen, we prijzen ons zelfs gelukkig onder alle ellende, omdat we weten dat ellende tot volharding leidt, volharding tot betrouwbaarheid, en betrouwbaarheid tot hoop. Deze hoop zal niet worden beschaamd, omdat Gods liefde in ons hart is uitgegoten door de Heilige Geest, die ons gegeven is.”

Romeinen 5: 3-5

We zitten midden in de vijftig dagen van Pasen. Een prachtige periode waarin we in de kerk, thuis, of waar dan ook, mogen vieren en belijden dat ons leven niet zomaar tevergeefs verloopt, of alleen maar van toevalligheid aan elkaar hangt, maar geborgen is in onze opgestane Heer Jezus Christus, in ‘wiens luister wij hopen te delen’. Paulus zegt dat we ons daarom gelukkig mogen prijzen. Het woord prijzen kent in oudere vertalingen een ander woord: roemen. Waarin mogen we ons gelukkig prijzen, waarin roemen wij? Als je Paulus leest, mogen wij gelukkig zijn in Gods genade, dat is in Gods vergeving, in Zijn aanvaarding, in ‘Gods liefde die ons gegeven wordt’. Die zelfs door de Geest in ons hart wordt uitgegoten. Dichterbij kan dus niet. Zijn liefde mag jouw liefde zijn. En dat is prachtig, een en al genade.

Ons geluk mogen we dus in ons geloof vinden. Het is niet ‘ons’ geluk, maar geluk dat we krijgen, dat gegeven wordt om te delen. Je kunt je zelfs afvragen, is liefde die niet gedeeld wil worden wel echt liefde. Op het geluk van het geloof, het geluk van het weten van Gods liefde, van Gods nabijheid mogen wij ieder mens wijzen, of ze er nu wel of niet van willen weten.

En misschien is dat wel meer dan ooit nodig. Want het geloof mag in onze onzekere tijden een onuitputtelijke bron van kracht zijn om te volharden. Ons geloof kan ons voorzeker kracht geven om een crisis van wat voor aard dan ook te kunnen weerstaan. Op dit moment bevinden we ons in een collectieve crisis. En zitten we vanwege corona in een ‘intelligente lockdown’. De manier waarop we daar persoonlijk mee om gaan is natuurlijk wel verschillend.

Als je in de zorg werkt is je perspectief op deze crisis heel anders dan wanneer je noodgedwongen thuis moet blijven van je werk. In het eerste geval wacht je misschien geestelijk wel op het moment dat er verlichting komt voor de druk op je werk en houdt die gedachte je ook op de been om het nu vol te houden. In het tweede geval is het misschien een beproeving omdat je totaal niet stil kunt zitten. Of  je hebt een bedrijf, bijvoorbeeld in de horeca, dan wacht je gespannen af, en je wikt en weegt misschien wel elke dag opnieuw hoe je dit financieel moet redden. Of iemand om wie je geeft is ziek geworden. Of je zit thuis en vergeleken bij de buurman voelt de ruimte waarop jij en je kinderen kunnen bewegen weinig groter dan een postzegel. Of je . . . zo kan ik nog wel even doorgaan.

Maar allemaal hebben we één ding gemeen: we zullen geduld moeten betrachten en als we ongeduldig worden, moeten volharden. Want volharding brengt uitkomst. En wie volhardt blijft hopen. In gelovig opzicht werkt dit ook zo. Jezelf gelukkig prijzen betekent niet dat je niet óók zult moeten volharden en blijven hopen. Soms voor je gevoel tegen beter weten in.  Zo heeft Christus in vertrouwen volhardt, en mag Zijn volharding nu onze hoop, onze vrede met God zijn.

Heel mooi legt Paulus de begrippen ‘gelukkig prijzen’ en ‘volharden’ niet uit als tegengestelden. Jezelf gelukkig prijzen en volharden kunnen bij elkaar horen. Je gelukkig prijzen, je roemen in je geloof is voor Paulus juist de kracht om te kunnen volharden. Dat is het mooie aan geloof. Het geeft je kracht om in deze dagen te kunnen wachten, te kunnen volharden, te kunnen vertrouwen. Juist die volharding welke strijd jij of u ook maar uit moet vechten geeft altijd opnieuw hoop. Hoop op uitkomst, hoop op een beter leven. Want Gods liefde, die ons gegeven wordt, wordt in jou hart uitgegoten. Dat is in de kern van uw hele zijn. Volhardt dus in ellende, deze liefde Gods, geeft je daarvoor alle kracht die je nodig hebt. We mogen ons gelukkig prijzen, dat wij op Hem mogen hopen en net als Paulus mogen zeggen: Onze “hoop zal niet worden beschaamd, omdat Gods liefde in ons hart is uitgegoten door de Heilige Geest, die ons gegeven is.”

Ds. Bram Verduijn

Heer, Uw licht en Uw liefde schijnen
Waar U bent zal de nacht verdwijnen.
Jezus, licht van de wereld, vernieuw ons.
Levend woord, ja Uw waarheid bevrijdt ons.
Schijn in mij, schijn door mij. 

Kom, Jezus kom,
Vul dit land met Uw heerlijkheid.
Kom heil’ge Geest, stort op ons Uw vuur.
Zend Uw rivier, laat Uw heil
Heel de aard’ vervullen.
Spreek, Heer, Uw woord:
Dat het licht overwint.                                                  (liedbundel 97)